Akty generalne a akty indywidualne w gospodarce przestrzennej

Wg kryterium adresata należy wyróżnić akta:

a) Akty generalne(normatywne) – określają one zasady postępowania, np. ” każdy, kto … to… ” Bądź, gdy zaistnieje sytuacja A to ma nastąpić skutek prawny B. Skierowany jest do oznaczonego podmiotu. Np. rozporządzenia( w układzie zewn.), instrukcje, zarządzenia wewnętrzne( w udziale wewn.)

b) Akty indywidualne – skierowane do jednego lub paru podmiotów określonych z imienia i nazwiska. Skierowany jest do nieoznaczonej liczby podmiotów Np. decyzje administracyjne(zewn.), polecenia służbowe(wewn.)

W gospodarce przestrzennej:

Akt generalny:
-MPZP
-studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gmin
-plan zagospodarowania przestrzennego województw
-koncepcje zagospodarowania przestrzennego

Akt indywidualny:
-decyzje o lokalizacji inwestycji celu publicznego
-decyzje o warunkach zabudowy

MPZP- Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego jest aktem planowania przestrzennego w przeciwieństwie do studium uwarunkowań i zagospodarowania przestrzennego gminy, które wyraża jedynie politykę przestrzenna gminy; nieobowiązkowy aczkolwiek mający przymiot prawa miejscowego, a zatem powszechnie obowiązujący (w ramach danej jednostki terytorialnej); może być podstawą do wydania decyzji administracyjnej; sporządzany dla części terytorium; sporządzany przez wójta (w gminach wiejskich), burmistrza (w miejskich lub miejsko-wiejskich) bądź prezydenta miasta (w miastach liczących powyżej 100 000 mieszkańców lub będących siedzibą województwa przed reformą administracji z dnia 8 marca 1990 roku), zaś uchwalany przez radę gminy (radę miasta); składa się z dwóch części: tekstowej i graficznej.

Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego – dokument określający w sposób ogólny planowany sposób zagospodarowania całego terytorium gminy, zawierający informacje o położeniu obszarów przeznaczonych pod zabudowę i inne funkcje, o przebiegu głównych szlaków komunikacyjnych, terenów chronionych itp.

Decyzja o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego – decyzja wydawana na podstawie ustawy z 27 marca 2003 o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym w przypadku, gdy teren pod inwestycję celu publicznego nie posiada miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.

W sprawach ustalenia lokalizacji inwestycji celu publicznego decyzje wydają w odniesieniu do:
inwestycji celu publicznego o znaczeniu krajowym i wojewódzkim – wójt, burmistrz albo prezydent miasta w uzgodnieniu z marszałkiem województwa;
inwestycji celu publicznego o znaczeniu powiatowym i gminnym – wójt, burmistrz bądź prezydent miasta;
inwestycji celu publicznego na terenach zamkniętych – wojewoda

Decyzja o warunkach zabudowy (DWZ, potocznie nazywana wuzetką) – decyzja ustalająca warunki zmiany sposobu zagospodarowania terenu poprzez budowę obiektu budowlanego lub wykonaniu innych robót budowlanych. Decyzja została wprowadzona na podstawie ustawy z 27 marca 2003 o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, zastępując ówczesną decyzję o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu. Inaczej niż swoja poprzedniczka, decyzja w obecnej formie jest wydawana tylko dla terenów, na których nie obowiązuje miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *